Tu mówi Sikorka

Sikorki każdy z nas zna i widuje. A czy wiecie, że komunikują się one ze sobą za pomocą jednego z najbardziej skomplikowanych języków w świecie zwierząt.

Język Sikorek oparty jest na własnych regułach gramatycznych i bogatym repertuarze dźwięków. Naukowcy wykazali, że bogatka potrafi łączyć pojedyncze zawołania w określone sekwencje, a ich kolejność może wpływać na reakcję innych ptaków.

Sikorki potrafią precyzyjnie przekazać, jakie niebezpieczeństwo im grozi. Używają innych sygnałów alarmowych na widok węża, innych, gdy zbliża się kuna, a jeszcze innych w obecności ptaka drapieżnego, takiego jak krogulec czy kruk.

Poza sezonem lęgowym sikorki łączą się w duże grupy. Ponieważ żyją w gęstych koronach drzew i krzewach, gdzie widoczność jest ograniczona, nieustannie ćwierkają i nawołują się podczas żerowania.

Co mówią: „Tu jestem, wszystko w porządku, trzymajmy się razem”. „Tu mamy sporo pokarmu”.

Wiosną komunikacja nabiera innego charakteru. Samce zaczynają głośno i melodyjnie śpiewać (bogatka wydaje charakterystyczne, rytmiczne „ci-ci-be, ci-ci-be”). Ten śpiew ma za zadanie oznaczyć terytorium oraz przyciągnąć partnerkę.

Co ciekawe, na alarmowe sygnały sikorek reagują również inne gatunki ptaków, a nawet kury. Wykorzystują je jako informację o możliwym zagrożeniu i zwiększają swoją czujność.